Tilburg: geen protest, wel actie

Tilburg: geen protest, wel actie

Afgelopen weken werden vandaag benoemd tot ‘Academische Lente’. Protesten die roepen om meer inspraak van studenten en minder rendementsdenken. In Tilburg vallen de protesten mee. Is de Tilburgse student niet kritisch genoeg? Fractie Front is het hier niet mee eens en geeft aan waarom: “wij zijn kritisch aan de onderhandelingstafel, de plek waar het hoort” aldus Rowie Florijn, Dagelijks Bestuurder Fractie Front.

Het begon op vrijdag 13 februari. Ontevreden studenten van de actiegroep ‘De Nieuwe Universiteit’ bezetten het Bungehuis in Amsterdam. De reden hiervoor was de eis voor meer inspraak en minder rendementsdenken. Dit was het begin van de reeks protesten die hierop zullen volgen. Na elf dagen bezetting in het Bungehuis volgde er een ontruiming. Dit hield de studenten niet tegen, aangezien er op woensdag 25 februari een protestmars volgde die linea recta leidde tot de sit-in van het Maagdenhuis. Hun belangrijkste punt waar het om gaat: meer inspraak voor studenten en docenten.

Woensdag 4 maart wordt uitgeroepen tot nationale actiedag, waarop studenten worden opgeroepen om te protesteren tegen te weinig inspraak, geldverspilling en het rendementsdenken. De dag ervoor staat de telefoon roodgloeiend. Wat gebeurt er op Tilburg University is de grote vraag die wordt gesteld. Het antwoord hierop: vrijwel niets. Zoals uitgelegd is het onderlinge contact tussen studentenfracties en College van Bestuur goed.

Dit riep enkele vragen en verwijten op. Is de Tilburgse student dan niet kritisch genoeg? Ligt het aan de Brabantse gezelligheid en proberen wij hier ons eigen hachje te redden? Of worden wij soms omgekocht met dagjes naar Den Haag en op de foto gaan met Mark Rutte? Het antwoord hierop is nee. Natuurlijk is de Tilburgse student kritisch, maar wel op de plek waar het hoort: de onderhandelingstafel. In het opiniestuk ‘Stilburg’ op Universonline wordt gevraagd: “Waarom blijft het eigenlijk zo stil? Het momentum is er toch naar om doortastend te zijn? Om te knallen?”. Een wedervraag die dan bij ons volgt is automatisch: waarom knallen, als het ook op een normale manier kan?

Het verschil met andere steden en dan vooral Amsterdam is dat in Tilburg de student wel gehoord wordt. Wanneer wij hier zorgen uiten over verschillende stukken uit de Universiteitsraad wordt dit serieus meegenomen en adviesrecht wordt vaak zelfs opgevat als instemmingsrecht. Bovendien worden alle initiatieven ingediend door studentenfracties overwogen, wat te zien is aan de openingstijden van de Mensa en de controle in de Universiteitsbibliotheek.

Zijn wij dan niet solidair met Amsterdam? Zeker wel. Juist omdat we zien hoe het wel kan gaan, snappen wij de protesten in Amsterdam. Het is het laatste redmiddel, maar wij hoeven daar geen gebruik van te maken. Net als in Wageningen, Eindhoven en Delft zijn wij een gesprek aangegaan met het College, in plaats van protesteren. In dit gesprek zijn wij juist ingegaan op de missende duidelijkheid omtrent de investeringen in het onderwijs vanuit het leenstelsel, die we aankomende cyclus terugkrijgen. Kritisch in woorden, maar wel met resultaat.

Natuurlijk maken wij ons wel zorgen over het rendementsdenken wat ook op deze universiteit speelt, onder andere bij studieadviseurs. Dit leggen wij zeker niet naast ons neer, wat af te leiden is uit de felle kritiek op de verhoging van het BSA. De studentenfracties vertegenwoordigen iedere student aan deze instelling, ook de studenten die hier protesteerden. Waarom zij protesteerden? Om steun te betuigen aan de studenten in Amsterdam tegen de bezuinigingen die daar plaats vinden, aldus een TSH-student. Precies wat wij doen, maar dan zonder protest.

Hier is het mogelijk om met het College van Bestuur te praten en onderhandelen. Protesteren voor een betere gesprekspartner die medezeggenschap serieus neemt is totaal niet noodzakelijk wanneer je deze al hebt. Hierbij stilstaan en het gesprek aangaan met het College van Bestuur op de dag dat andere instellingen wel protesteren, is dan een gepaste actie, zonder actie te voeren. Kortom: de Tilburgse student is kritisch op de plek waar het hoort. De onderhandelingstafel.

Dit bericht wordt gesteund door Fractie SAM, faculteitsraadfracties Vrijspraak (TLS), Stimulus (TSB) en ECCO (TiSEM) en studentassessoren Martin Slaats, Eline van de Langerijt (TLS), Leon Kuipers (TSB), Lawrence Bolte (TiSEM) en Patty Sondagh en Robin Verleisdonk (TSH).

This is a message as a reaction on the protests in Amsterdam and the accusations on the University Council of Tilburg for not being critical. It is in Dutch, but contact us for more information.

Afgelopen weken werden vandaag benoemd tot ‘Academische Lente’. Protesten die roepen om meer inspraak van studenten en minder rendementsdenken. In Tilburg vallen de protesten mee. Is de Tilburgse student niet kritisch genoeg? Fractie Front is het hier niet mee eens en geeft aan waarom: “wij zijn kritisch aan de onderhandelingstafel, de plek waar het hoort” aldus Rowie Florijn, Dagelijks Bestuurder Fractie Front.

Het begon op vrijdag 13 februari. Ontevreden studenten van de actiegroep ‘De Nieuwe Universiteit’ bezetten het Bungehuis in Amsterdam. De reden hiervoor was de eis voor meer inspraak en minder rendementsdenken. Dit was het begin van de reeks protesten die hierop zullen volgen. Na elf dagen bezetting in het Bungehuis volgde er een ontruiming. Dit hield de studenten niet tegen, aangezien er op woensdag 25 februari een protestmars volgde die linea recta leidde tot de sit-in van het Maagdenhuis. Hun belangrijkste punt waar het om gaat: meer inspraak voor studenten en docenten.

Woensdag 4 maart wordt uitgeroepen tot nationale actiedag, waarop studenten worden opgeroepen om te protesteren tegen te weinig inspraak, geldverspilling en het rendementsdenken. De dag ervoor staat de telefoon roodgloeiend. Wat gebeurt er op Tilburg University is de grote vraag die wordt gesteld. Het antwoord hierop: vrijwel niets. Zoals uitgelegd is het onderlinge contact tussen studentenfracties en College van Bestuur goed.

Dit riep enkele vragen en verwijten op. Is de Tilburgse student dan niet kritisch genoeg? Ligt het aan de Brabantse gezelligheid en proberen wij hier ons eigen hachje te redden? Of worden wij soms omgekocht met dagjes naar Den Haag en op de foto gaan met Mark Rutte? Het antwoord hierop is nee. Natuurlijk is de Tilburgse student kritisch, maar wel op de plek waar het hoort: de onderhandelingstafel. In het opiniestuk ‘Stilburg’ op Universonline wordt gevraagd: “Waarom blijft het eigenlijk zo stil? Het momentum is er toch naar om doortastend te zijn? Om te knallen?”. Een wedervraag die dan bij ons volgt is automatisch: waarom knallen, als het ook op een normale manier kan?

Het verschil met andere steden en dan vooral Amsterdam is dat in Tilburg de student wel gehoord wordt. Wanneer wij hier zorgen uiten over verschillende stukken uit de Universiteitsraad wordt dit serieus meegenomen en adviesrecht wordt vaak zelfs opgevat als instemmingsrecht. Bovendien worden alle initiatieven ingediend door studentenfracties overwogen, wat te zien is aan de openingstijden van de Mensa en de controle in de Universiteitsbibliotheek.

Zijn wij dan niet solidair met Amsterdam? Zeker wel. Juist omdat we zien hoe het wel kan gaan, snappen wij de protesten in Amsterdam. Het is het laatste redmiddel, maar wij hoeven daar geen gebruik van te maken. Net als in Wageningen, Eindhoven en Delft zijn wij een gesprek aangegaan met het College, in plaats van protesteren. In dit gesprek zijn wij juist ingegaan op de missende duidelijkheid omtrent de investeringen in het onderwijs vanuit het leenstelsel, die we aankomende cyclus terugkrijgen. Kritisch in woorden, maar wel met resultaat.

Natuurlijk maken wij ons wel zorgen over het rendementsdenken wat ook op deze universiteit speelt, onder andere bij studieadviseurs. Dit leggen wij zeker niet naast ons neer, wat af te leiden is uit de felle kritiek op de verhoging van het BSA. De studentenfracties vertegenwoordigen iedere student aan deze instelling, ook de studenten die hier protesteerden. Waarom zij protesteerden? Om steun te betuigen aan de studenten in Amsterdam tegen de bezuinigingen die daar plaats vinden, aldus een TSH-student. Precies wat wij doen, maar dan zonder protest.

Hier is het mogelijk om met het College van Bestuur te praten en onderhandelen. Protesteren voor een betere gesprekspartner die medezeggenschap serieus neemt is totaal niet noodzakelijk wanneer je deze al hebt. Hierbij stilstaan en het gesprek aangaan met het College van Bestuur op de dag dat andere instellingen wel protesteren, is dan een gepaste actie, zonder actie te voeren. Kortom: de Tilburgse student is kritisch op de plek waar het hoort. De onderhandelingstafel.

Dit bericht wordt gesteund door Fractie SAM, faculteitsraadfracties Vrijspraak (TLS), Stimulus (TSB) en ECCO (TiSEM) en studentassessoren Martin Slaats, Eline van de Langerijt (TLS), Leon Kuipers (TSB), Lawrence Bolte (TiSEM) en Patty Sondagh en Robin Verleisdonk (TSH).

2015-03-06T21:56:00+01:00 maart 6th, 2015|Categories: Actueel, Nieuws, Voorpagina|0 Comments